บทที่ 34 นุ่มนวลอ่อนโยนก่อนเร่าร้อน

ริมฝีปากบดคลึงเคล้าเคลียกันแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน คราแรกมันอ่อนโยน นุ่มนวล ก่อนจะทวีความเร่าร้อนแนบชิดด้วยการสอดแทรกลิ้นร้อนฉ่ำเข้าไปในโพรงปากเล็ก อรุโณทัยหลับตาปี๋ ได้แต่ปล่อยให้เขาแสวงหาความหวานต่อไปเรื่อยๆ ใจเต้นเร็วจนแทบจะช็อกอยู่แล้ว มือน้อยกำเสื้อของเขาไว้แน่น ขณะที่ฝ่ามือของเขานั้นก็ไม่...